Shloka 40
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
ललाटाज्जातवाउछम्भु: शूलपाणिस्त्रिलोचन: । इत्थं तावपि देवेशौ त्वच्छरीरसमुद्धवी,जब ब्रह्माजी उत्पन्न हुए, उस समय दो भयंकर दानव मधु और कैटभ उनके प्राण लेनेको उद्यत हो गये। उनका यह अत्याचार देखकर क्रोधमें भरे हुए आप श्रीहरिके ललाटसे भगवान् शंकरका प्रादुर्भाव हुआ, जिनके हाथोंमें त्रिशूल शोभा पा रहा था। उनके तीन नेत्र थे। इस प्रकार वे दोनों देव ब्रह्मा और शिव आपके ही शरीरसे उत्पन्न हुए हैं
arjuna uvāca | lalāṭāj jāta-śambhuḥ śūla-pāṇis tri-locanaḥ | itthaṃ tāv api deveśau tvac-charīra-samudbhavau |
قال أرجونا: «من جبينك ظهر شَمبهو (شِيفا)، قابضًا على الرمح الثلاثي، ذا العيون الثلاث. وهكذا فإن سيدي الآلهة كليهما—براهما وشِيفا—مولودان من جسدك أنت. (فلما وُجد براهما أول مرة، اندفع الشيطانان الشديدان مَدْهو وكَيْطَبها ليزهقا روحه؛ فلما رأيت ذلك العدوان، هاج غضبك فتجلّى شِيفا من جبينك ليحفظ نظام الكون.)»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the supremacy of the addressed deity (implicitly Viṣṇu/Nārāyaṇa) as the source from whom even Brahmā and Śiva arise, framing divine power as oriented toward protecting cosmic order (dharma) against destructive forces.
Arjuna praises the deity by recounting a mythic episode: when Brahmā was threatened by the demons Madhu and Kaiṭabha, Śiva (Śambhu), three-eyed and trident-bearing, manifested from the deity’s forehead to counter the danger—thereby showing Brahmā and Śiva as originating from that supreme being.