Shloka 10
जामदग्न्यस्य विलापः, प्रतिज्ञा, क्षत्रिय-निग्रहः, दानयज्ञश्च
Jāmadagnya Rāma’s Lament, Vow, Kṣatriya Suppression, and Gifts
स तेषु तर्पयामास भृगून् भगुकुलोद्वह: । साक्षाद् ददर्श चर्चीक॑ स च राम॑ न्यवारयत्,भगुकुलभूषण रामने उन कुण्डोंमें भूगुवंशी पितरोंका तर्पण किया और उस समय साक्षात् प्रकट हुए महर्षि ऋचीकको देखा। उन्होंने परशुरामको इस घोर कर्मसे रोका
sa teṣu tarpayāmāsa bhṛgūn bhṛgukulodvahaḥ | sākṣād dadarśa ṛcīkaṃ sa ca rāmaṃ nyavārayat ||
قال راما: «هناك، أدّى أرفعُ رجال سلالة بهريغو (Bhṛgu) طقوسَ التَّرْبَنَة (tarpaṇa)، مُقدِّمًا سُقيا الأسلاف حتى أرضى آلَ بهريغو. وفي تلك اللحظة رأى الحكيمَ ريتشيكا (Ṛcīka) متجلّيًا أمامه، فزجر راما وكفَّه عن ذلك المسلك الرهيب.»
राम उवाच
Educational Q&A
Even a mighty warrior must submit to dharma-guided restraint: ancestral piety and reverence for sages culminate in being checked from a ‘ghora’ (dreadful) action when a higher ethical counsel appears.
Rama (Paraśurāma), described as the pride of the Bhṛgu line, performs tarpaṇa for the Bhṛgu ancestors at sacred waters. Sage Ṛcīka then appears directly and prevents Rama from proceeding with a terrible act.