Shloka 35
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
भूगुरुवाच ऋतौ त्वं चैव माता च स्नाते पुंसवनाय वै । आलिड्रेतां पृथग वृक्षौ साश्व॒त्थं त्वमुदुम्बरम्,भगुजी बोले--बहू! ऋतुकालमें स्नान करनेके पश्चात् तुम और तुम्हारी माता पुत्र- प्राप्तिके उद्देश्यसे दो भिन्न-भिन्न वृक्षोंका आलिंगन करो। तुम्हारी माता तो पीपलका और तुम गूलरका आलिंगन करना
Bhṛgur uvāca—ṛtau tvaṃ caiva mātā ca snāte puṃsavanāya vai | āliḍretāṃ pṛthag vṛkṣau sāśvatthaṃ tvam udumbaram ||
قال بهṛغو: «إذا أقبل موسمُ الحمل، فلتغتسلي أنتِ وأمّكِ، ثم لتعانقا شجرتين مختلفتين بنية نيل ولدٍ ذكر. لتُعانق أمّكِ شجرة الأشفَتّه (aśvattha، التين المقدّس)، وأنتِ عانقي شجرة الأودومبارا (udumbara، تين العناقيد).»
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes acting in an auspicious time with ritual purity and disciplined intention (saṅkalpa) for family aims, presenting fertility as something approached through dharmic observance rather than mere impulse.
Sage Bhṛgu gives a specific instruction: at the proper conception time, after bathing, the woman and her mother should separately embrace two designated sacred trees—mother the aśvattha and the woman the udumbara—as a rite aimed at obtaining a son.