Shloka 17
Hemakūṭa’s Marvels and Lomaśa’s Account of Ṛṣabha at Ṛṣabhakūṭa
Nandā–Kauśikī Tīrtha Passage
कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम त्रिदशै: सह । समासाद्य समुद्र च गड़या सहितो नृप:,विश्ववन्दित भगवान् शंकर गंगाजीको सिरपर धारण करके देवताओंके साथ पर्वतश्रेष्ठ कैलासको चले गये। राजा भगीरथने गंगाजीके साथ समुद्रतटपर जाकर वरुणालय समुद्रको बड़े वेगसे भर दिया और गंगाजीको अपनी पुत्री बना लिया
kailāsaṃ parvataśreṣṭhaṃ jagāma tridaśaiḥ saha | samāsādya samudraṃ ca gaṅgayā sahito nṛpaḥ ||
إنَّ الربَّ المبارك شانكرا (Śaṅkara)، الموقَّر في العالم أجمع، وقد حمل الغانغا (Gaṅgā) على رأسه، انطلق مع الآلهة إلى كايلاسا (Kailāsa)، سيّد الجبال. ثم إنّ الملك بهاغيراثا (Bhagīratha)، مصحوبًا بالغانغا، بلغ المحيط وجعله ممتلئًا بتيارها الجبار—فأثبت هبوط الغانغا نعمةً للعالم وهديةً مُطهِّرةً للأسلاف.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic responsibility expressed through devotion and perseverance: divine power is approached through tapas and humility, and its fruits are directed toward the welfare of others—here, the purification and benefit of the world and the honoring of ancestors.
Śiva, bearing Gaṅgā, goes with the gods to Kailāsa. Meanwhile Bhagīratha, accompanied by Gaṅgā, reaches the ocean; Gaṅgā’s powerful flow fills it, completing the sacred journey of the river and fulfilling Bhagīratha’s purpose.