Shloka 3
Bhāgīratha’s Tapas and the Petition to Gaṅgā (गङ्गावतरण-प्रसङ्गः)
धात्रीश्चैकेकश: प्रादात् पुत्ररक्षणतत्पर: । ततः कालेन महता समुत्तस्थुर्महाबला:,फिर पुत्रोंकी रक्षाके लिये तत्पर हो सबके लिये पृथक्-पृथक् धायें नियुक्त कर दीं। तदनन्तर दीर्घकालके पश्चात् उस अनुपम तेजस्वी नरेशके साठ हजार महाबली पुत्र उन घड़ोंमेंसे निकल आये। युधिष्छिर! राजर्षि सगरके वे सभी पुत्र भगवान् शिवकी कृपासे ही उत्पन्न हुए थे
dhātrīś caikaikaśaḥ prādāt putrarakṣaṇatatparaḥ | tataḥ kālena mahatā samuttiṣṭhur mahābalāḥ ||
ولمّا كان حريصًا على صون الأبناء وحمايتهم، عيَّن لكلّ واحدٍ منهم مرضعةً على حدة. ثم بعد زمنٍ طويل، وفي أوانه، نهض الأبناء ذوو البأس وخرجوا إلى الوجود—فتمّت بذلك عزيمة الملك في حفظ نسله ورعايته.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a ruler’s dharma expressed as vigilant care: protection is not merely intention but organized responsibility—assigning dedicated caregivers so that each child is properly nurtured and safeguarded.
A king, focused on the safety of his sons, appoints separate wet-nurses for each. After a long time, the sons come forth/are raised up in due course, indicating the successful outcome of sustained protection and time’s maturation.