Shloka 6
Sagara’s Aśvamedha Horse Lost; The Sixty-Thousand Sons Begin the Subterranean Search
Kapila Introduced
स पूज्यमानत्त्रिदशैर्महात्मा गन्धर्वतूर्येषु नदत्सु सर्वश: । दिव्यैश्व पुष्पैरवकीर्यमाणो महार्णवं नि:सलिलं चकार,इस प्रकार जब देवता महात्मा अगस्त्यकी प्रशंसा कर रहे थे, सब ओर गन्धर्वोंके वाद्योंकी ध्वनि फैल रही थी और अगस्त्यजी पर दिव्य फूलोंकी बौछार हो रही थी, उसी समय अगस्त्यजीने सम्पूर्ण महासागरको जलशून्य कर दिया
sa pūjyamānas tridāśair mahātmā gandharva-tūryeṣu nadatsu sarvaśaḥ | divyaiś ca puṣpair avakīryamāṇo mahārṇavaṁ niḥsalilaṁ cakāra ||
وبينما كان أغاستيا العظيم الروح يُكرَّم من الآلهة، وكانت أنغام آلات الغندهرفا تدوي من كل جانب، وتتساقط عليه أزهار سماوية، في تلك اللحظة عينها جعل المحيط العظيم خاليًا من الماء.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the potency of tapas and spiritual authority: a true sage, honored by the gods, can effect vast changes in nature. Ethically, it points to disciplined inner power being recognized by the divine and operating within a larger cosmic order rather than mere personal display.
While Agastya is being praised by the gods amid Gandharva music and showers of celestial flowers, he performs an extraordinary act—making the great ocean waterless—signaling a pivotal miracle within the Vana Parva’s cycle of sacred legends.