Shloka 18
समुद्रपानम् (Samudra-pānam) — Maitrāvaruṇi Drains the Ocean; Devas Seek a Means to Refill It
अस्माकं भयभीतानां नित्यशो भगवान् गति: । ततत्त्वार्ता: प्रयाचामो वरं त्वां वरदो हासि,सदा आप ही हम भयभीत देवताओंके लिये आश्रय होते आये हैं। अत: इस समय भी संकटमें पड़कर हम आपसे वर माँग रहे हैं; क्योंकि आप ही वर देनेके योग्य हैं
asmākaṁ bhayabhītānāṁ nityaśo bhagavān gatiḥ | tat-tattvārtāḥ prayācāmo varaṁ tvāṁ varado hy asi ||
أيها الربّ المبارك، إنك كنتَ لنا—نحن الذين يضربهم الخوفُ على الدوام—ملاذاً ومآلاً أخيراً. فلذلك، وقد ألحّ علينا هذا الخطرُ نلتمس الدواء الحقّ، نسألك الآن منحةً؛ إذ أنت وحدك القادر حقاً على منح العطايا.
लोगश उवाच
Educational Q&A
In distress, one should seek the highest refuge (gati) in the divine, approaching with humility and truth-seeking; the verse emphasizes dependence on righteous protection rather than panic or self-will.
A speaker named Logaśa addresses a divine Lord, stating that the frightened ones have always relied on him as their refuge and therefore, in the present danger, they petition him for a boon, acknowledging him as the true giver of boons.