Shloka 4
विन्ध्यवृद्धिनिवारणम् — The Restraint of the Vindhya
Agastya’s Injunction
च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् । फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम्,च्यवन मुनिके पवित्र आश्रममें, जहाँ बहुत-से द्विज निवास करते थे, जाकर उन दैत्योंने फल-मूलका आहार करनेवाले सौ मुनियोंका भक्षण कर लिया
cyavanasya āśramaṃ gatvā puṇyaṃ dvijanisevitam | phalamūlāśanānāṃ hi munīnāṃ bhakṣitaṃ śatam ||
ثم مضَوا إلى آشرم تشْيَفَنَ (Cyavana) المقدّس، الذي يؤمّه ويخدمه كثيرٌ من «ذوي الولادتين» (dvija)، فالتهمت تلك الشياطينُ مئةَ ناسكٍ من المونِيّين لا يقتاتون إلا بالثمار والجذور.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights adharma: harming non-violent ascetics and violating a sacred hermitage is a profound moral transgression, signaling a breakdown of ethical order and inviting karmic consequence.
Demons (Daityas) go to the holy hermitage of the sage Cyavana, a place frequented by Brahmins, and they devour a hundred fruit-and-root-eating sages residing there.