Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
निद्रातन्द्रे क्रोधहर्षो क्षुत्पिपासे हिमातपौ । एतानि पार्था निर्जित्य नित्यं वीरसुखे रता:,तुम्हारे सभी पुत्र निद्रा, तन्द्रा (आलस्य), क्रोध, हर्ष, भूख-प्यास तथा सर्दी-गरमी इन सबको जीतकर सदा वीरोचित सुखका उपभोग करते हैं
nidrātandre krodhaharṣau kṣutpipāse himātapau | etāni pārthā nirjitya nityaṃ vīrasukhe ratāḥ ||
قال فايشَمبايانا: «يا أبناءَ بْرِثا، لقد قهروا النومَ والفتور، والغضبَ والطرب، والجوعَ والعطش، وطرفَي البردِ والحرّ؛ فظلّوا على الدوام مُقبلين على ما يليق بالأبطال من نعيمٍ وشمائل.»
वैशम्पायन उवाच
The core teaching is self-mastery: a true hero conquers bodily urges and mental swings—sleep, laziness, anger, excessive excitement, hunger, thirst, and discomfort from weather—so that conduct remains steady and fit for dharma.
Vaiśampāyana is describing and praising the warriorly discipline of the Pārthas (the Pāṇḍavas), emphasizing their endurance and control over passions and physical hardships as marks of heroic character.