Shloka 88
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
यस्या मम सपुत्रायास्त्वं नाथो मधुसूदन । रामश्न बलिनां श्रेष्ठ: प्रद्युम्नश्ष महारथ:,“पुरुषोत्तम! मधुसूदन! पुत्रोंसहित जिस कुन्तीके बलवानोंमें श्रेष्ठ बलराम, महारथी प्रद्युम्न तथा तुम रक्षक हो; युद्धमें कभी पीठ न दिखानेवाले विजयी अर्जुन और दुर्धर्ष भीमसेन-सरीखे जिसके पुत्र जीवित हैं, वही मैं ऐसे-ऐसे दुःख सह रही हूँ!
yasyā mama saputrāyās tvaṃ nātho madhusūdana | rāmaś ca balināṃ śreṣṭhaḥ pradyumnaś ca mahārathaḥ ||
قال فايشَمبايَنا: «يا مدهوسودن، أنتَ حاميَتي—أنا الأمُّ مع أبنائي. وبالاراما، الأقوى بين الأقوياء، وبراديومنَةُ، المحاربُ العظيمُ على العربة، هما أيضًا سندُنا. ومع ذلك، ومع قيامِ مثل هؤلاء الحُمَاة معنا، أُجبرُ على احتمالِ آلامٍ فادحة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one has powerful allies and divine protectors, worldly suffering can persist; the verse highlights reliance on righteous protection (nātha) while underscoring the moral tension and anguish that precede war.
Vaiśampāyana narrates a lament addressed to Kṛṣṇa (Madhusūdana), emphasizing that Kuntī (implicitly) has protectors like Kṛṣṇa, Balarāma, and Pradyumna, yet she is still forced to bear intense sorrow amid the escalating conflict.