कुरुसभायां केशवागमन-सत्कारविधानम् / Preparations to Honor Keśava at the Kuru Court
प्रामथ्नाद्धास्तिनपुरं वातो दक्षिणपश्चिम: । आरुजन् गणशो वृक्षान् परुषो5शनिनि:स्वन:,दक्षिण-पश्चिमसे आँधी उठी और हस्तिनापुरको मथने लगी। उसने झुंड-के-झुंड वृक्षोंको तोड़उखाड़कर धराशायी कर दिया। वज्रपातका-सा कठोर शब्द होने लगा (इस प्रकारके उत्पात हस्तिनापुरके आस-पास घटित होते थे)
Vaiśampāyana uvāca: prāmathnād dhāstinapuraṃ vāto dakṣiṇa-paścimaḥ | ārujan gaṇaśo vṛkṣān paruṣo 'śaniniḥsvanaḥ ||
قال فَيْشَمْبايَنَة: هبّت ريحٌ قاسية من الجنوب الغربي وبدأت تعصف بهاستينابورا كأنها تمخضها. فكسرت الأشجار واقتلعتها من جذورها جماعاتٍ جماعات، وارتفع دويٌّ عنيف كصوت صاعقةٍ تهوي—وهكذا كانت تقع حول هاستينابورا طوالعُ الشؤم.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the Mahābhārata motif that moral and political disorder (adharma) is mirrored by disturbances in nature. Such portents function as warnings: when leaders ignore counsel and righteousness, the world itself seems to signal impending calamity.
As events move toward the great conflict, ominous signs appear around Hastināpura. A violent south-west wind shakes the city, breaks trees in groups, and produces a thunderbolt-like roar—an atmospheric portent foreshadowing turmoil for the Kuru realm.