Shloka 33
उद्योगपर्व — अध्याय ८१: कृष्णस्य दूतप्रयाणम्
Udyoga Parva, Chapter 81: Krishna Sets Out as Envoy
वैशम्पायन उवाच इत्युक्त्वा मृदुसंहारं वृजिनाग्रं सुदर्शनम् । सुनीलमसितापाडुी सर्वगन्धाधिवासितम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ऐसा कहकर सुन्दर अंगोंवाली, श्यामलोचना, कमलनयनी एवं गजगामिनी द्रुपदकुमारी कृष्णा अपने उन केशोंको, जो देखनेमें अत्यन्त सुन्दर, घुँघराले, अत्यन्त काले, एकत्र आबद्ध होनेपर भी कोमल, सब प्रकारकी सुगन्धोंसे सुवासित, सभी शुभ लक्षणोंसे सुशोभित तथा विशाल सर्पके समान कान्तिमान् थे, बाँयें हाथमें लेकर कमलनयन श्रीकृष्णके पास गयी और नेत्रोंमें आँसू भरकर इस प्रकार बोली --
vaiśampāyana uvāca | ity uktvā mṛdu-saṃhāraṃ vṛjina-agraṃ sudarśanam | su-nīlam asitā-pāṇḍu sarva-gandhādhivāsitam |
قال فَيْشَمْبايَنَة: «يا جاناميجايا، لما قالت ذلك، أخذت بيدها اليسرى خُصَلَ شعرها—مجموعًا برفق، بالغَ الحُسن للناظرين، أزرقَ أسودَ عميقًا، داكنًا لامعًا، معطَّرًا بكل صنوف الطيب. ثم إن كِرِشنا (دروپدي)، ابنةَ دروپدا—ذاتَ العينين كزهرة اللوتس ومشيةِ الفيل—دنَتْ من شري كريشنا ذي العينين كاللوتس. وامتلأت عيناها بالدموع، فشرعت تتكلم.»
वैशम्पायन उवाच