Shloka 37
अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
सर्व जगदिदं तात विदितं ते परंतप । दिष्ट्या कृच्छुमिदं राजन् पारितं भरतर्षभ,“तात! परंतप! तुम्हें इस सम्पूर्ण जगतका तत्त्व ज्ञात है। भरतश्रेष्ठ नरेश! तुम इस महान् संकटसे पार हो गये, यह बड़े सौभाग्यकी बात है
sarva jagad idaṃ tāta viditaṃ te parantapa | diṣṭyā kṛcchum idaṃ rājan pāritaṃ bharatarṣabha ||
قال فايشَمبايانا: «يا بنيّ العزيز، يا محرِق الأعداء، إن حقيقة هذا العالم كله معلومة لك. أيها الملك، يا ثورَ آلِ بهاراتا، إنها لنعمةٌ حقًّا أنك قد تجاوزت هذه المحنة العسيرة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises a ruler’s discernment—knowing the ‘truth of the world’—and frames survival through hardship as a matter of both inner strength and auspicious fortune, reinforcing the ethical ideal that wisdom and steadiness help one cross crises.
Vaiśaṃpāyana addresses a Bharata king in respectful, affectionate terms, commending him for his understanding and congratulating him for having successfully come through a severe difficulty.