Shloka 22
दुर्योधन उवाच क्षिप्रमागम्यतां राजन् पाण्डवं वीक्ष्य पार्थिव । त्वय्यधीना: सम राजेन्द्र वरदानं स्मरस्व न:,दुर्योधनने कहा--राजन्! पृथ्वीपते! पाण्डुनन्दन युधिष्ठिस्से मिलकर आप शीघ्र चले आइये। राजेन्द्र! हम आपके ही अधीन हैं। आपने हमें जो वरदान दिया है, उसे याद रखियेगा
duryodhana uvāca | kṣipram āgamyatāṃ rājan pāṇḍavaṃ vīkṣya pārthiva | tvayy adhīnāḥ sma rājendra varadānaṃ smarasva naḥ ||
قال دوريوذانا: «أيها الملك، يا ربَّ الأرض، بعد أن تلتقي بالباندافي وتراه فارجع سريعًا. يا خيرَ الملوك، نحن معتمدون عليك؛ فاذكر النعمة التي منحتَنا إياها.»
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights political ethics around promises: a boon (varadāna) creates an obligation, and Duryodhana strategically invokes that prior commitment to secure support and prompt action.
Duryodhana urges the addressed king to meet Yudhiṣṭhira (the Pāṇḍava) and then return quickly, reminding him that the Kauravas rely on him and that he must honor the boon previously granted to them.