Shloka 7
एवं ब्रुवन्तं तमुवाच भीष्म: कि कत्थसे कालपरीतबुद्धे न कर्ण जानासि यथा प्रधाने हते हताः स्युर्धुतराष्ट्रपुत्रा:,कर्णको ऐसी बातें करते देख भीष्मजीने उससे कहा--'कर्ण! क्यों अपनी वीरताकी डींग हाँक रहा है? जान पड़ता है, कालने तेरी बुद्धिको ग्रस लिया है। क्या तू नहीं जानता कि युद्धमें तुझ प्रधान वीरके मारे जानेपर सारे धृतराष्ट्रपुत्र ही मृतप्राय हो जायँगे
evaṁ bruvantaṁ tam uvāca bhīṣmaḥ | kiṁ katthase kālaparītabuddhe | na karṇa jānāsi yathā pradhāne hate hatāḥ syur dhṛtarāṣṭraputrāḥ ||
ولمّا تكلّم كَرْنَةُ على هذا النحو، قال له بهيشما: «لِمَ هذا التبجّح يا كَرْنَة، وقد بدا أن الزمان (كالا) قد استولى على عقلك؟ أما تعلم أنّه إذا قُتلَ أشدُّ المحاربين بأسًا في المعركة، كان أبناءُ دْهْرِتَرَاشْتْرَة كالأموات؟»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma warns against boastful pride and shortsighted bravado in matters of war. Ethical leadership requires recognizing interdependence: the fall of a key protector can doom the entire side, so speech and strategy must be grounded in responsibility rather than ego.
Karṇa has been speaking assertively, and Bhīṣma responds sharply. He calls Karṇa’s boasting a sign that ‘Time’ has clouded his judgment and reminds him that if the principal champion is killed, the Kauravas (Dhṛtarāṣṭra’s sons) will effectively be destroyed.