Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
“असुरोंका प्राग्ज्योतिषपुर नामसे प्रसिद्ध एक भयंकर किला था, जो शत्रुओंके लिये सर्वथा अजेय था। वहाँ भूमिपुत्र महाबली नरकासुर निवास करता था, जिसने देवमाता अदितिके सुन्दर मणिमय कुण्डल हर लिये थे ।।
sañjaya uvāca | asurāṇāṃ prāgjyotiṣapuraṃ nāma prasiddhaṃ bhayaṅkaraṃ kila durgaṃ āsīt, yat śatrūṇāṃ sarvathā ajeyam āsīt | tatra bhūmiputraḥ mahābalī narakāsuraḥ nivāsam akarot, yena devamātur aditeḥ sundare maṇimaye kuṇḍale apahṛte | na taṃ devāḥ saha śakreṇa śekuḥ samāgatā yudhi mṛtyor abhītāḥ | dṛṣṭvā ca taṃ vikramaṃ keśavasya balaṃ tathaivāstram avāraṇīyam, dayāluṃ ca duṣṭadamanakāriṇīṃ ca tasya prakṛtiṃ jñātvā, tenaiva pūrvoktasya taskarasya narakāsurasya vadhaṃ prārthayām āsuḥ | tataḥ sarvakāryasiddhau samarthaḥ bhagavān śrīkṛṣṇaḥ tad duṣkaraṃ karma paripūrayituṃ pratijagrāha |
قال سنجيا: «كانت هناك قلعةٌ مروّعة للأَسُورات، مشهورة باسم براغجيوتِشا، لا تُقهَر على الأعداء. وكان يقيم فيها ناراكاسورا الجبّار، المولود من بومي، وقد سرق القرطين الجميلين المرصّعين بالجواهر لأديتي، أمّ الآلهة. ولم يستطع الآلهة، وإن اجتمعوا مع إندرا غير هيّابين للموت، أن يغلبوه في القتال. فلما رأوا بأس كيشافا الذي لا يُقاوَم، وشجاعته، وسلاحه الذي لا يُردّ—وعلموا طبيعته الرحيمة التي تقمع الأشرار أيضًا—تضرّعوا إليه أن يقتل ذلك اللص ناراكاسورا. فقبل شري كريشنا، القادر على إنجاح كل مسعى، أن ينهض بتلك المهمة العسيرة ويُتمّها.»
संजय उवाच
When injustice becomes entrenched and ordinary power fails, dharma is upheld by seeking rightful, capable protection: compassion must be paired with the strength to restrain and punish the wicked, restoring what was unlawfully taken.
Sanjaya describes Narakāsura’s invincible fortress at Prāgjyotiṣa and his theft of Aditi’s jewel earrings. The gods, even with Indra, cannot defeat him, so they appeal to Kṛṣṇa, recognizing his irresistible prowess and righteous nature; Kṛṣṇa accepts the difficult mission to kill Narakāsura.