Shloka 10
विविशुस्तां सभां राजन् सुरा: शक्रसदो यथा । राजन! दुःशासन, चित्रसेन, सुबलपुत्र शकुनि, दुर्मुख, दुःसह, कर्ण, उलूक और विविंशति--इन सबने अमर्षमें भरे हुए कुरुराज दुर्योधनको आगे करके उस राजसभामें ठीक वैसे ही प्रवेश किया, जैसे देवतालोग इन्द्रकी सभामें प्रवेश करते हैं ।। ८-९ ह ।। आविशद्धिस्तदा राजज्शूरै: परिघबाहुभि:
vaiśampāyana uvāca | viviśus tāṃ sabhāṃ rājan surāḥ śakrasado yathā | duḥśāsanaś citrasenaḥ subalaputraḥ śakuniḥ durmukho duḥsahaḥ karṇa ulūko viviṃśatiś ca—ete sarve amārṣeṇa pūrṇāḥ kururājaṃ duryodhanaṃ puraskṛtya tāṃ rāja-sabhām āviśan, yathā devā indrasabhām |
قال فايشَمبايانا: يا أيها الملك، دخلوا تلك القاعة الملكية كما تدخل الآلهةُ مجلسَ شَكرا (إندرا). دُحشاسانا، وتشِترَسينا، وشكوني ابن سوبالا، ودُرمُخا، ودُحسَه، وكَرْنَ، وأولُوكَ، وفِفيفِمْشَتي—هؤلاء جميعًا وقد امتلأت صدورهم بغضبٍ حاقد—قدّموا ملكَ الكورو دُريودَهَنَ ومضوا إلى المجلس.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward grandeur can mask inward moral disorder: a court may resemble the gods’ assembly in splendor, yet when its leaders are driven by amārṣa (resentful anger) and factional loyalty, it becomes a stage for adharma and the escalation of conflict.
Vaiśampāyana describes Duryodhana entering the royal assembly, led and accompanied by his key supporters—Duḥśāsana, Karṇa, Śakuni, and others—who are portrayed as inflamed with resentment. The simile to the gods entering Indra’s hall intensifies the scene and foreshadows consequential deliberations.