Shloka 7
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
सनत्सुजात उवाच तस्यैव नामादिविशेषरूपै- रिदं जगद् भाति महानुभाव | निर्दिश्य सम्यक् प्रवदन्ति वेदा- स्तद् विश्ववैरूप्यमुदाहरन्ति,सनत्सुजातने कहा--महानुभाव! परब्रह्म परमात्माके ही नाम आदि विशेष रूपोंसे इस जगत्की प्रतीति होती है। यह बात वेद अच्छी तरह निर्देश करके कहते हैं, किंतु वास्तवमें उसका स्वरूप इस विश्वसे विलक्षण बताया जाता है
sanatsujāta uvāca | tasyaiva nāmādiviśeṣarūpair idaṃ jagad bhāti mahānubhāva | nirdiśya samyak pravadanti vedās tad viśvavairūpyam udāharanti ||
قال سَنَتْسُوجَاتَا: «أيها النبيل! إن هذا العالم إنما يبدو من خلال الصور المميِّزة—كالأسماء وسائر وجوه التفريق—المنبثقة من تلك الحقيقة العليا نفسها. وقد بيَّنت الفيدات ذلك بيانًا واضحًا، ثم أعلنت أيضًا أن ماهيته في الحقيقة مغايرة لهذا الكون المتكثِّر، بل متعالية عليه».
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the world is experienced through differentiations like names and forms that are superimposed upon the Supreme Reality, while the Vedas ultimately affirm that the Supreme’s true nature transcends and is unlike the changing universe.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, the sage Sanatsujāta instructs the listener on ultimate reality: he explains how the manifest world appears through conceptual distinctions, yet the Vedic conclusion points beyond those distinctions to Brahman’s transcendent nature.