Shloka 34
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
सत्यं ध्यानं समाधान चोटद्यं वैराग्यमेव च । अस्तेयं ब्रह्मचर्य च तथा संग्रहमेव च,सुयोग्य याचकके आ जानेपर उसे दान करे (यह छठा त्याग है)। इन सबसे कल्याण होता है। इन त्यागमय गुणोंसे मनुष्य अप्रमादी होता है। उस अप्रमादके भी आठ गुण माने गये हैं--सत्य, ध्यान, अध्यात्मविषयक विचार, समाधान, वैराग्य, चोरी न करना, ब्रह्मचर्य और अपरिग्रह
satyaṁ dhyānaṁ samādhānaṁ śaucādyam vairāgyam eva ca | asteyaṁ brahmacaryaṁ ca tathā saṅgraham eva ca ||
قال ساناتسوجاتا: «الصدق، والتأمل، وسكينة الباطن، والطهارة وما يتصل بها من رياضات، والزهد؛ وترك السرقة، والعفة بضبط النفس على نهج البراهماتشاريا، وكذلك عدم الاكتناز—بهذه الفضائل الزاهدة يتحقق الخير. ومن داوم هذه الرياضات صار يقِظًا غير غافل.»
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
The verse lists key disciplines—truthfulness, meditation, mental steadiness, purity, dispassion, non-stealing, brahmacarya, and non-hoarding—as renunciant virtues that lead to welfare and protect one from heedlessness (apramāda).
In the Udyoga Parva’s Sanatsujāta episode, Sanatsujāta instructs Dhṛtarāṣṭra on spiritual and ethical disciplines, emphasizing virtues that cultivate vigilance and inner mastery amid the looming crisis of war.