Shloka 13
उद्योगपर्व — विदुरनीतिः (Adhyāya 37): आयुःक्षयहेतवः, नीतिसूत्राणि, बलभेदाः, पाण्डव-विग्रहदोषदर्शनम्
भृत्यैर्वाणिज्यचारं च पुत्र: सेवेत च द्विजान् । अन्तःपुरकी रक्षाका कार्य पिताको सौंप दे, रसोईघरका प्रबन्ध माताके हाथमें दे दे, गौओंकी सेवामें अपने समान व्यक्तिको नियुक्त करे और कृषिका कार्य स्वयं ही करे। इसी प्रकार सेवकोंद्वारा वाणिज्य--व्यापार करे और पुत्रोंके द्वारा ब्राह्मणोंकी सेवा करे || १२ ६ || अद्भयोडन्नि््रह्यृत: क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम्
bhṛtyair vāṇijya-cāraṁ ca putraḥ seveta ca dvijān | antaḥpura-kī rakṣakā kāryaṁ pitāko sauṁpa de, rasōī-ghara-kā prabandha mātāke hāthameṁ de de, gāvoṁkī sevāmeṁ apne samān vyaktiko niyukta kare aura kṛṣikā kārya svayam hī kare | isī prakāra sevakoṁ-dvārā vāṇijya-vyāpāra kare aura putroṁ-ke dvārā brāhmaṇoṁ-kī sevā kare ||
ينصح فيدورا بتقسيمٍ منضبط لواجبات البيت والمعاش: تُسند حراسة الدار الداخلية إلى الأب، وتُجعل إدارة المطبخ في يد الأم، ويُعيَّن ندٌّ كفء لرعاية الأبقار، ويتولى المرء بنفسه الإشراف على الزراعة. أما التجارة فتُدار عبر خدمٍ موثوقين، ويُوجَّه الأبناء إلى خدمة البراهمة. والمغزى الأخلاقي هو انتظام تدبير البيت—تفويضٌ في موضعه، وصونٌ للموارد، وإجلالٌ للكبار، وإقامةٌ للدارما بدعم البراهمة أهل العلم.
विदुर उवाच