Shloka 7
विरोचनो<थ दैतेयस्तदा तत्राजगाम ह । प्राप्तुमिच्छंस्ततस्तत्र दैत्येन्द्रं प्राह केशिनी,उसी समय दैत्यकुमार विरोचन उसे प्राप्त करनेकी इच्छासे वहाँ आया। तब केशिनीने वहाँ दैत्यराजसे इस प्रकार बातचीत की
virocano 'tha daiteyas tadā tatrājagāma ha | prāptum icchaṁs tatas tatra daityendraṁ prāha keśinī ||
ثم جاء فيروتشانا، أميرُ الدَّيْتْيَة، إلى ذلك الموضع راغبًا في نيلها. فخاطبتْه كيشيني، سيدةُ المجلس، قائلةً لسيّد الدَّيْتْيَة على هذا النحو—ممهِّدةً لحوارٍ تصوغه النيّةُ وضبطُ النفس وعواقبُ الشهوة في ميزان الأخلاق.
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical situation: desire motivates action, and speech that follows (Keśinī addressing the Daitya lord) becomes the arena where intention is tested against restraint and right conduct—an opening typical of Vidura’s moral instruction.
Virocana arrives at the place with the intention of obtaining Keśinī. In response, Keśinī begins to speak to the Daitya king (daityendra), initiating the next exchange that will clarify motives and consequences.