Shloka 2
उद्योगपर्व — अध्याय 33: धृतराष्ट्र-विदुर संवादः (विदुरनीतिः)
त्वं मां यथावद् विदुर प्रशाधि प्रज्ञापूर्व सर्वमजातशत्रो: | यन्मन्यसे पथ्यमदीनसत्त्व श्रेयस्करं ब्रूहि तद् वै कुरूणाम्,उदारचित्त विदुर! तुम अपनी बुद्धिसे विचारकर मुझे ठीक-ठीक उपदेश करो। जो बात युधिष्ठिरके लिये हितकर और कौरवोंके लिये कल्याणकारी समझो, वह सब अवश्य बताओ
tvaṁ māṁ yathāvad vidura praśādhi prajñāpūrvaṁ sarvam ajātaśatroḥ | yan manyase pathyam adīnasattva śreyaskaraṁ brūhi tad vai kurūṇām | udāracitta vidura |
قال دْهريتاراشترا: «يا فيدورا، أرشدني إرشادًا صحيحًا كاملًا بحكمتك. وقل لي كل ما تراه نافعًا لأجاتاشاترو (يودهيشثيرا) ومؤديًا حقًّا إلى خير آل كورو. يا فيدورا النبيل القلب، انطق بما يفضي إلى الخير الأعلى.»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
A ruler should seek and accept frank, wisdom-based counsel that prioritizes what is truly wholesome (pathyam) and leads to the highest good (śreyas), not merely what is convenient or self-serving—aiming at the welfare of all parties.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Dhṛtarāṣṭra turns to Vidura and asks him to give complete, thoughtful guidance—specifically what would benefit Yudhiṣṭhira (Ajātaśatru) and also secure the welfare of the Kurus—signaling a moment where moral counsel is sought amid looming conflict.