Shloka 38
अलंकृता वस्त्रवत्य: सुगन्धा अबीभत्सा: सुखिता भोगवत्य: । लघु यासां दर्शनं वाक् च लघ्वी वेशस्त्रिय: कुशल तात पृच्छे:,तात संजय! जिनका दर्शन मनोहर और बातें मनको प्रिय लगनेवाली होती हैं, जो वेश- भूषासे अलंकृत, सुन्दर वस्त्रोंस सुशोभित, उत्तम सुगन्ध धारण करनेवाली, घृणित व्यवहारसे रहित, सुखशालिनी और भोग-सामग्रीसे सम्पन्न हैं, उन वेश (शृंगार) धारण करानेवाली स्त्रियोंकी भी कुशल पूछना
alaṅkṛtā vastravatyaḥ sugandhā abībhatsāḥ sukhitā bhogavatyaḥ | laghu yāsāṃ darśanaṃ vāk ca laghvī veśastriyaḥ kuśala tāta pṛccheḥ ||
قال يودهيشثيرا: «يا سنجيا العزيز، إني أسأل أيضًا عن سلامة النساء اللواتي يقمن على الزينة واللباس—نساءٍ حسنات المنظر لطيفات القول؛ متحلّيات بالحُليّ، لابساتٍ الثياب الحسنة، فواحاتٍ بالعطر؛ منزّهاتٍ عن السلوك المستقبح؛ يعشن في راحةٍ وميسرة، موفوراتٍ بما يُمتع ويُهنئ. فاسأل عن حالهن كذلك.»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even amid political crisis, Yudhiṣṭhira maintains dhārmic conduct by inquiring after the welfare of all connected to the court, including service staff; ethical leadership includes concern for the well-being of every rank.
In the Udyoga Parva context of negotiations and impending war, Yudhiṣṭhira questions Sañjaya about the well-being of various people at the Kuru court; here he specifically asks about women responsible for dress and adornment who serve in the royal household.