उद्योगपर्व — अध्याय २५: संजयदूतवाक्यम्
Sañjaya’s Envoy-Speech on Peace
इन्द्रो5प्येतन्नोत्सहेत् तात हर्तु- मैश्वर्य नो जीवति भीमसेने । धनंजये नकुले चैव सूत तथा वीरे सहदेवे सहिष्णौ,तात संजय! जबतक भीमसेन, अर्जुन, नकुल तथा सहनशील वीर सहदेव जीवित हैं, तबतक इन्द्र भी हमारे ऐश्वर्यका अपहरण नहीं कर सकता इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि सञ्जययानपर्वणि युधिषिरवाक्ये षड्विंशो5ध्याय:
sañjaya uvāca | indro 'py etan notsahet tāta hartum aiśvaryaṃ no jīvati bhīmasene | dhanañjaye nakule caiva sūta tathā vīre sahadeve sahiṣṇau ||
قال سنجيا: «يا بُنيّ، إن إندرا نفسه لا يقدر أن ينتزع رخاءنا الملكي ما دام بهيماسينا حيًّا. وكذلك ما دام دهننجايا (أرجونا) وناكولا والبطل الصبور سهاديفا أحياء، فلن تُسلب سيادتنا.»
संजय उवाच
Legitimate power and security are portrayed as resting on steadfast, capable protectors and their endurance; prosperity is not merely luck but is defended by strength, unity, and disciplined resilience.
Sañjaya reports a confident assertion that as long as the Pāṇḍava brothers—especially Bhīma, Arjuna, Nakula, and the patient Sahadeva—remain alive, no one, not even Indra, can strip them of their royal prosperity.