Shloka 31
धृतराष्ट्र-संजय संवादः — उपप्लव्यगमनाज्ञा
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Command to Proceed to Upaplavya
न जातु ताउचछत्रुरन्य: सहेत येषां स स्यादग्रणीर्वृष्णिसिंह: । प्रवेपते मे हृदयं भयेन श्रुत्वा कृष्णावेकरथे समेतीौ,जिनके अग्रगामी वृष्णिसिंह भगवान् वासुदेव हैं, उन पाण्डवोंका आक्रमण कभी भी दूसरा कोई शत्रु नहीं सह सकता। श्रीकृष्ण और अर्जुन दोनों एक रथपर एकत्र हो गये हैं, यह सुनकर तो मेरा हृदय भयसे काँप उठता है
na jātu tau cchatrur anyaḥ saheta yeṣāṃ sa syād agraṇīr vṛṣṇisiṃhaḥ | pravepate me hṛdayaṃ bhayena śrutvā kṛṣṇāv ekarathe sametau ||
قال فايشَمبايانا: لا عدوّ آخر يستطيع قطّ أن يحتمل هجوم أولئك الباندافا الذين يتقدّمهم فاسوديفا كريشنا، أسدُ آل فْرِشْنِي. وما إن أسمع أنّ كريشنا وأرجونا قد اجتمعا على عربةٍ واحدة حتى يرتجف قلبي خوفًا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how righteous leadership and unified purpose amplify power: when divine wisdom (Kṛṣṇa) and heroic capability (Arjuna) act in concert, opposition falters. Ethically, it highlights the Mahābhārata theme that dharma gains force through right guidance, disciplined alliance, and clarity of aim.
In the Udyoga Parva’s war-preparation context, the speaker reports a reaction of dread upon hearing that Kṛṣṇa and Arjuna are together on a single chariot. This signals a formidable coalition supporting the Pāṇḍavas, implying that their impending military action will be extremely difficult for any enemy to withstand.