Shloka 5
Udyoga Parva 21 — Bhīṣma’s Conciliatory Counsel, Karṇa’s Rebuttal, and Dhṛtarāṣṭra Sends Sañjaya (भीष्म-कर्ण-विवादः; संजय-प्रेषणम्)
असंशयं क्लेशितास्ते वने चेह च पाण्डवा: । प्राप्ताश्न धर्मतः सर्व पितुर्धनमसंशयम्,“निस्संदेह पाण्डवोंको वनमें और यहाँ भी कष्ट उठाना पड़ा है। उन्हें धर्मतः अपनी सारी पैतृक सम्पत्ति पानेका अधिकार प्राप्त हो चुका है; इसमें भी कोई संशय नहीं है
Vaiśampāyana uvāca: asaṃśayaṃ kleśitās te vane ceha ca pāṇḍavāḥ | prāptāś ca dharmataḥ sarvaṃ pitur dhanam asaṃśayam ||
قال فايشَمبايانا: «لا ريبَ أنَّ أبناءَ باندو قد أُكرهوا على المعاناة—في الغابة وهنا أيضًا. وبحكم الدارما، فقد نالوا بلا شكّ حقَّهم المشروع في كامل ميراث أبيهم؛ ولا مجال للارتياب في ذلك».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that dharma establishes legitimate entitlement: despite prolonged suffering and displacement, the Pāṇḍavas possess an unquestionable moral and legal right to their paternal inheritance.
In the Udyoga Parva’s lead-up to war, the narrator underscores the Pāṇḍavas’ hardships in exile and affirms that, by dharma, their claim to their father’s property is indisputable—strengthening the ethical case for restitution.