Shloka 14
Udyoga Parva 21 — Bhīṣma’s Conciliatory Counsel, Karṇa’s Rebuttal, and Dhṛtarāṣṭra Sends Sañjaya (भीष्म-कर्ण-विवादः; संजय-प्रेषणम्)
ततो दुर्योधनस्याड्के वर्तन्तामकुतो भया: । अधार्मिकीं तु मा बुद्धि मौख्यात् कुर्वन्तु केवलात्,“तत्पश्चात् वे दुर्योधनके आश्रयमें निर्भय होकर रह सकते हैं। केवल मूर्खतावश वे अपनी बुद्धिको अधर्मपरायण न बनावें
tato duryodhanasyāṅke vartantām akuto-bhayāḥ | adhārmikīṃ tu mā buddhiṃ maukhyāt kurvantu kevalāt ||
ثم ليمكثوا في حماية دوريوذانا آمنين من كل جهة. ولكن لا ينبغي لهم، لمجرد الحماقة الخالصة، أن يوجّهوا عقولهم إلى اللادارما (أدهارما)—فيختاروا الجور لمحض غباوةٍ طائشة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Fearlessness or security gained by taking shelter under a powerful protector is not a license for moral collapse; one must not let buddhi become adhārmikī merely out of foolishness.
The narrator frames a counsel about those who may stay under Duryodhana’s protection without fear, while warning them not to adopt unrighteous intentions or policies simply through heedless folly.