Shloka 3
Indra-vijaya Upākhyāna and Śalya’s Assurance to Yudhiṣṭhira (इन्द्रविजयोपाख्यानम् — शल्ययुधिष्ठिरसंवादः)
सर्वैर्देवे: परिवृत: शक्रो वृत्रनिष्दन: । गन्धर्वैरप्सरोभिश्व यातस्त्रिभुवनं प्रभु:,शल्य कहते हैं--युधिष्ठिर! तत्पश्चात् वृत्रासुरको मारनेवाले भगवान् इन्द्र गन्धर्वों और अप्सराओंके मुखसे अपनी स्तुति सुनते हुए उत्तम लक्षणोंसे युक्त गजराज ऐरावतपर आरूढ़ हो महान् तेजस्वी अग्निदेव, महर्षि बृहस्पति, यम, वरुण, धनाध्यक्ष कुबेर, सम्पूर्ण देवता, गन्धर्वगण तथा अप्सराओंसे घिरकर स्वर्ग-लोकको चले
sarvair devaiḥ parivṛtaḥ śakro vṛtraniṣūdanaḥ | gandharvair apsarobhiś ca yātas tribhuvanaṃ prabhuḥ ||
قال شاليا: «ثم إن إندرا، السيد الجبار قاتل فِرِترا، وقد أحاطت به الآلهة جميعًا وصحبته الغندهرفات والأبسارات، مضى في جلالٍ إلى العالم السماوي». ويؤكد المشهد أن السلطان الإلهي لا يُثبَت بالقوة وحدها، بل بانسجام الكون المنتظم: فبعد قهر الفوضى (فِرِترا) تأتي الجلوسة المستحقة على العرش والثناء العلني.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse presents a dharmic image of sovereignty: after defeating a force of disorder (Vṛtra), Indra is shown moving within a rightful, harmonious cosmic community (gods, Gandharvas, Apsarases). Power is validated by restoration of order and by recognition within the moral-cosmic hierarchy.
Śalya describes Indra—celebrated as Vṛtra’s slayer—surrounded by the gods and accompanied by Gandharvas and Apsarases, proceeding in grandeur to the heavenly realm, emphasizing his exalted status and the collective acclaim of celestial beings.