Shloka 84
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
ततो दिव्यानि माल्यानि प्रादुरासंस्ततस्ततः । वादित्राणि च दिव्यानि मेघवृन्दानि चैव ह,तदनन्तर वहाँ इधर-उधरसे दिव्य मालाएँ प्रकट होने लगीं और दिव्य वाद्य बज उठे। साथ ही सब ओर मेघोंकी घटाएँ छा गयीं
tato divyāni mālyāni prādurāsaṃs tatastataḥ | vāditrāṇi ca divyāni meghavṛndāni caiva ha ||
ثم، من جهات شتّى، ظهرت فجأة أكاليل سماوية. ودوّت الآلات الإلهية، وانتشرت عناقيد السحاب فغطّت السماء من كل جانب—فانبثّت أجواء مباركة، فوق دنيوية، تُشير إلى فألٍ وإلى رضى الآلهة في مجرى الأحداث.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the epic frames major turning points with auspicious or portentous signs—suggesting that human actions unfold under a larger moral-cosmic order (dharma), where approval, warning, or destiny may be indicated through extraordinary phenomena.
Bhishma describes a sudden manifestation of celestial garlands, the sounding of divine instruments, and clouds gathering everywhere—an atmosphere of supernatural auspiciousness/omen accompanying the ongoing events in the Udyoga Parva.