Shloka 3
अम्बोपाख्याने तापसानां विचारः तथा होत्रवाहनस्य उपदेशः
Ambā among ascetics; Hotravāhana directs her to Paraśurāma
वृद्धैर्दधिजातिभिगुप्ता धात्रया चानुगता तदा । अतीत्य च तमध्वानमासाद्य नृपतिं तथा,आज्ञा पाकर राजकन्या अम्बा वृद्ध ब्राह्मणोंके संरक्षणमें रहकर शाल्वराजके नगरकी ओर गयी। उसके साथ उसकी धाय भी थी। उस मार्गको लाँचधचकर वह राजाके यहाँ पहुँच गयी और शाल्वराजसे मिलकर इस प्रकार बोली--“महाबाहो! महामते! मैं तुम्हारे पास ही आयी हूँ
vṛddhair dadhijātibhir guptā dhātryā cānugatā tadā | atītya ca tam adhvānam āsādya nṛpatiṃ tathā || ājñāṃ prāpya rājakaṇyā ambā vṛddha-brāhmaṇānāṃ saṃrakṣaṇeṇa śālvarājasya nagaraṃ yayau | sārdhaṃ dhātryā ca sā mārgaṃ laṅghayitvā rājānam upasaṃgamya śālvarājaṃ praty uvāca—“mahābāho! mahāmati! ahaṃ tvām eva prāptā” iti |
قال بهيشما: «حينئذٍ خرجت أمبا، يحفّ بها شيوخُ البراهمة حراسةً، وتتبعها مرضعتها. وبعد أن قطعت ذلك الطريق الطويل بلغت الملك كما قصدت. وبإذنٍ قد نالته، مضت الأميرة تحت حماية براهمةٍ موقَّرين إلى مدينة الملك شالڤا؛ فلمّا وصلت ومعها مرضعتها لقيت شالڤا وقالت: “يا عظيمَ الساعدَين، يا عظيمَ الهمّة، لقد جئتُ إليك وحدي.”»
भीष्म उवाच