Shloka 60
Pāṇḍava-senā-niryāṇa and Vyūha-vibhāga (पाण्डवसेनानिर्याण तथा व्यूहविभाग)
'परंतु याद रख, मैं चाहूँ, तो इन सम्पूर्ण नरेशोंको अपनी क्रोधाग्निसे उसी प्रकार भस्म कर सकता हूँ, जैसे आग घास-फूसको जला डालती है। किंतु युद्धके अन्ततक मुझे ऐसा करनेका अवसर न मिले; यही मेरी इच्छा है ।। युधिष्ठिरनियोगात् तु फाल्गुनस्य महात्मन: । करिष्ये युध्यमानस्य सारथ्यं विजितात्मन:,'राजा युधिष्ठिरके अनुरोधसे मैं जितेन्द्रिय महात्मा अर्जुनके युद्ध करते समय उनके सारथिका काम अवश्य करूँगा
yudhiṣṭhira-niyogāt tu phālgunasya mahātmanaḥ | kariṣye yudhyamānasya sārathyaṁ vijitātmanaḥ ||
«لكن تذكّر: لو شئتُ لأحرقتُ جميع هؤلاء الملوك بنار غضبي كما تحرق النارُ الحشيشَ اليابس. غير أن إرادتي أن لا تُتاح لي فرصة ذلك حتى تنقضي الحرب. وبطلبٍ من الملك يودهيشثيرا، سأكون يقينًا سائقَ عربة أرجونا (فالغونا)، ذلك العظيم النفس الذي قهر شهواته، حين يقاتل.»
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Power should be governed by dharma and restraint. Kṛṣṇa chooses not to resolve the conflict by overwhelming force; instead, he commits to righteous support and guidance—serving as Arjuna’s charioteer—so that the moral and human dimensions of the war unfold according to duty.
In the lead-up to the Kurukṣetra war, Kṛṣṇa states that, prompted by Yudhiṣṭhira’s request, he will take the role of charioteer for Arjuna during battle. This frames Kṛṣṇa’s participation as intentional service and strategic guidance rather than direct divine destruction of enemies.