Shloka 16
Nahūṣa’s Pride, the Ṛṣi-Borne Palanquin, and the Search for Indra (नहुष-इन्द्राणी-प्रकरणम्)
नहुष उवाच अपूर्व वाहनमिदं त्वयोक्तं वरवर्णिनि । दृढं मे रुचितं देवि त्वद्वशो5स्मि वरानने,नहुषने कहा--सुन्दरि! तुमने तो यह अपूर्व वाहन बताया। देवि! मुझे भी वही सवारी अधिक पसंद है। सुमुखि! मैं तुम्हारे वशमें हूँ
Nahuṣa uvāca: apūrva-vāhanam idaṁ tvayoktaṁ vara-varṇini | dṛḍhaṁ me rucitaṁ devi tvad-vaśo 'smi varānane ||
قال نهوشا: «يا ذات اللون الحسن، إن المركبة التي وصفتِها لَهي حقًّا غير مسبوقة. أيتها الإلهة، لقد استقرّ هواها في قلبي. يا جميلة الوجه، إنني خاضع لسلطانك.»
नहुष उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how persuasive speech and fascination can quickly place a person “under another’s sway,” implying an ethical caution: attraction and novelty can weaken discernment and self-mastery.
Nahuṣa responds to a woman’s description of an extraordinary conveyance, expresses strong approval, and declares that he is now under her influence, signaling his growing susceptibility to her words and presence.