Shloka 15
उद्योगपर्व — अध्याय १३५: कुन्त्याः कृष्णं प्रति संदेशः
Kuntī’s Message to Kṛṣṇa
अतृप्यन्नमृतस्येव कृच्छाल्लब्धस्य बान्धवात् | उद्यच्छाम्येष शत्रूणां नियमाय जयाय च,तेरे ये अमृतके समान वचन बड़ी कठिनाईसे सुननेको मिले थे। उन्हें सुनकर मैं तृप्त नहीं होता था। यह देखो, अब मैं शत्रुओंका दमन और विजयकी प्राप्ति करनेके लिये बन्धु- बान्धवोंके साथ उद्योग कर रहा हूँ
atṛpyann amṛtasyeva kṛcchrāl labdhasya bāndhavāt | udyacchāmy eṣa śatrūṇāṃ niyamāya jayāya ca ||
«كما أن من لا يشبع من رحيق الخلود الذي لا يُنال إلا بمشقة عظيمة من قريبٍ له، كذلك أنا لم أرتوِ بعد سماع تلك الكلمات الشبيهة بالأمريت، العسيرة المنال. انظر—ها أنا الآن أنهض إلى العمل مع ذوي قرابتي، لأكفَّ الأعداء وأقمعهم، ولأظفر بالنصر.»
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how rare, hard-won wise counsel can be as precious as nectar, and how such counsel should culminate in disciplined action—restraining wrongdoing and pursuing rightful victory rather than impulsive violence.
A son speaks of having heard exceptionally valuable words from a relative after much difficulty; far from being satisfied, he is stirred to decisive effort, declaring that he will now act with his kinsmen to bring enemies under control and achieve victory.