Shloka 28
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
यो5सत्सेवी वृथाचारो न श्रोता सुह्ृदां सताम् । परान् वृणीते स्वान् द्वेष्टि तं गौसत्यजति भारत,“भारत! जो दुष्ट पुरुषोंका संग करनेवाला और मिथ्याचारी होकर अपने श्रेष्ठ सुहृदोंकी बात नहीं सुनता है, दूसरोंको अपनाता और आत्मीयजनोंसे द्वेष रखता है, उसे यह पृथ्वी त्याग देती है
vaiśampāyana uvāca |
yo 'sat-sevī vṛthācāro na śrotā suhṛdāṃ satām |
parān vṛṇīte svān dveṣṭi taṃ gauḥ satyajati bhārata ||
قال فايشَمبايانا: «يا بهاراتا، إن الرجل الذي يُخالط الأشرار، ويعيش بسلوكٍ زائف، ويرفض أن يُصغي إلى مشورة أوليائه الصالحين من ذوي المروءة—فيؤثر الغرباء على أهله ويُضمر البغضاء لذوي رحمه—فإن الأرض نفسها تهجره وتنبذه».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Bad company and deceitful conduct corrode dharma: a person who rejects the advice of virtuous well-wishers and turns against their own people loses moral and social support—symbolized by the Earth herself ‘abandoning’ them.
In the Udyoga Parva’s counsel-filled setting before the great war, Vaiśampāyana states a general ethical maxim: one who aligns with the wicked, ignores good counsel, and hates their own is destined for ruin, expressed through the image of the Earth casting such a person off.