Divodāsa–Mādhavī Saṃvāda: Pratardana-janma and Kanyā-niryātana (दिवोदास–माधवी संवादः / प्रतर्दन-जननम् / कन्या-निर्यातनम्)
द्वे मे शते संनिहिते हयानां यद्धिधास्तव । एष्टव्या: शतशस्त्वन्ये चरन्ति मम वाजिन:,“ब्रह्म! आपको जैसे घोड़े लेने अभीष्ट हैं, वैसे तो मेरे यहाँ इन दिनों दो ही सौ घोड़े मौजूद हैं; किंतु दूसरी जातिके कई सौ घोड़े यहाँ विचरते हैं
dve me śate saṃnihite hayānāṃ yaddhi dhāstava | eṣṭavyāḥ śataśastvanye caranti mama vājinaḥ ||
قال ناردَة: «يا بَرَهْما، ليس عندي الآن إلا مئتا فرسٍ حاضرةٌ مهيّأة—من الصنف الذي ترغب فيه بعينه. غير أنّه، إلى جانبها، تجوب هنا مئاتٌ كثيرة من جيادي الأخرى، من سلالاتٍ شتّى».
नारद उवाच
The verse highlights truthful disclosure and responsible offering: Nārada clearly states what is immediately available in the requested quality, while also noting additional resources of other kinds—an ethic of transparency and appropriate giving.
In conversation with Brahmā, Nārada reports his current stock of horses: two hundred are ready matching Brahmā’s requirement, while many more horses of other breeds are also present and roaming.