Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
विसर्जयित्वा विप्रांस्तानू राजापि जनमेजय: । ततस्तक्षशिलाया: स पुनरायाद् गजाह्दयम्,उन ब्राह्मणोंको विदा करके राजा जनमेजय भी तक्षशिलासे फिर हस्तिनापुरको चले आये
visarjayitvā viprāṁs tānū rājāpi janamejayaḥ | tatas takṣaśilāyāḥ sa punar āyād gajāhvayam ||
قال فايشَمبايانا: وبعد أن ودّع الملكُ جاناميجايا أولئك البراهمةَ بإجلال، خرج هو أيضًا من تَكشَشيلا (Takṣaśilā) وعاد ثانيةً إلى غَجَاهْفَيا (Gajāhvaya)، أي هَستينابورا.
वैशम्पायन उवाच
A ruler should conclude sacred or scholarly engagements with due respect—formally taking leave of brāhmaṇas—and then return to his responsibilities. Proper closure and gratitude are part of dharma.
Vaiśampāyana narrates that King Janamejaya dismisses the brāhmaṇas who were with him, departs from Takṣaśilā, and returns to Gajāhvaya (Hastināpura).