Shloka 15
भीष्मजीने कहा--राजन! ब्राह्मण आदि सभी वर्णोको दान, तप, यज्ञ, प्राणियोंके प्रति द्रोह का अभाव तथा इन्द्रिय-संयमके द्वारा अपने कल्याणकी इच्छा रखनी चाहिये ।। तेषां ये वेदबलिनस्ते5भ्युत्थाय समन्ततः । राज्ञो बल॑ वर्धयेयुर्महेन्द्रस्येव देवता:,उनमेंसे जिन ब्राह्मणोंमें वेद-शास्त्रोंका बल हो, वे सब ओरसे उठकर राजाका उसी प्रकार बल बढ़ावें, जैसे देवता इन्द्रका बल बढ़ाते हैं
bhīṣma uvāca—rājan! brāhmaṇādayaḥ sarve varṇā dāna-tapo-yajñaiḥ prāṇiṣu adroheṇa indriya-saṃyamena ca svasyābhyudayaṃ (kalyāṇaṃ) iccheyuḥ. teṣāṃ ye veda-balinās te ’bhyutthāya samantataḥ rājño balaṃ vardhayeyur mahendrasyeva devatāḥ.
قال بهيشما: «أيها الملك، على جميع الطبقات، بدءًا بالبَراهمة، أن تطلب خيرها بالصدقة، والزهد، والقرابين، وترك إيذاء الكائنات الحيّة، وكبح الحواس. ومن بينهم، فليقم البَراهمة الأقوياء بسند الفيدا من كل ناحية، فيزيدوا قوة الملك—كما تزيد الآلهة قوة إندرا العظيم.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Personal and social welfare arises from disciplined virtues—charity, austerity, sacrifice, non-harm toward beings, and sense-control; and learned Brahmins, grounded in Vedic authority, should actively strengthen righteous kingship, supporting the ruler as the gods support Indra.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma after the war, Bhishma addresses the king and outlines how the varṇas should pursue welfare through ethical practices, then adds that Veda-strong Brahmins should stand up from all sides to bolster the king’s power, likening this support to the gods empowering Indra.