Shloka 12
Purohita-Niyoga and the Brahma–Kṣatra Concord
Aila–Kaśyapa Saṃvāda
उभावेतौ नित्यमभिप्रपन्नौ सम्प्रापतुर्महतीं सम्प्रतिष्ठाम् । तयो: संधिभिद्यते चेत् पुराण- सतत: सर्व भवति हि सम्प्रमूढम्,ये दोनों जातियाँ जब सदा एक-दूसरेके आश्रित होकर रहती हैं, तब बड़ी भारी प्रतिष्ठा प्राप्त करती हैं और यदि इनकी प्राचीन कालसे चली आती हुई मैत्री टूट जाती है, तो सारा जगत् मोहग्रस्त एवं किंकर्तव्यविमूढ़ हो जाता है
ubhāv etau nityam abhiprapannau samprāptur mahatīṃ sampratiṣṭhām | tayoḥ sandhir bhidyate cet purāṇaḥ satataḥ sarvaṃ bhavati hi sampramūḍham ||
قال كاشيابا: «إذا ظلّت هاتان الجماعتان على الدوام متكئتين إحداهما على الأخرى—تتخذ كلٌّ منهما الأخرى ملجأً—بلغتا منزلةً عظيمةً وثباتًا راسخًا. أمّا إذا انقطع رباط المودّة العتيق، الموروث منذ الأزمنة الأولى، فإن العالم كلّه يغدو على الدوام حائرًا، غارقًا في الاضطراب لا يدري ما الذي ينبغي فعله».
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Mutual dependence and sustained concord between two groups creates stability and honor; breaking an old alliance (sandhi) destabilizes society and produces widespread moral and practical confusion.
Kāśyapa delivers a counsel on social and political ethics: he highlights how two allied parties prosper through continued mutual support, and warns that rupturing their traditional friendship leads to disorder and collective bewilderment.