Shloka 2
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
यथा च जामदग्न्येन कोटिश: क्षत्रिया हता: । उद्भूता राजवंशेषु ये भूयो भारते हता:,जिस प्रकार जगदग्निनन्दन परशुरामने करोड़ों क्षत्रियोंका संहार किया था, पुनः जो क्षत्रिय राजवंशोंमें उत्पन्न हुए, वे अब फिर भारतयुद्धमें मारे गये
yathā ca jāmadagnyena koṭiśaḥ kṣatriyā hatāḥ | udbhūtā rājavaṃśeṣu ye bhūyo bhārate hatāḥ ||
وكما أن جاماداغنيا (باراشوراما) قديمًا قتل الكشاتريا أعدادًا لا تُحصى، كذلك تلك السلالات الكشاترية التي نهضت من جديد في بيوتات الملوك قد قُطِعت مرةً أخرى في حرب البهاراتا.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the repetitive nature of adharma-driven conflict: even when royal lines regenerate, violence returns if the underlying ethical disorder persists. It serves as a warning that power without dharma leads to cyclical destruction.
Vāyudeva draws a historical parallel: Paraśurāma once annihilated kṣatriyas in vast numbers; later, kṣatriyas reappeared in royal dynasties, and now in the Bhārata (Kurukṣetra) war they have again been slain.