न, 7: #::-४ द्विषष्ट्यधिकत्रिशततमो< ध्याय: नागराजका ब्राद्मणके पूछनेपर सूर्यमण्डलकी आश्चर्यजनक घटनाओंको सुनाना ब्राह्मण उवाच विवस्वतो गच्छति पर्ययेण वोढुं भवांस्तं रथमेकचक्रम् । आश्चर्यभूतं यदि तत्र किंचिद् दृष्ट त्वया शंसितुमरहसि त्वम्,ब्राह्मणने कहा--नागराज! आप सूर्यके एक पहियेके रथको खींचनेके लिये बारी- बारीसे जाया करते हैं। यदि वहाँ कोई आश्चर्यजनक बात आपने देखी हो तो उसे बतानेकी कृपा करें
brāhmaṇa uvāca | vivasvato gacchati paryayeṇa voḍhuṃ bhavāṃs taṃ ratham ekacakram | āścaryabhūtaṃ yadi tatra kiñcid dṛṣṭaṃ tvayā śaṃsitum arhasi tvam ||
قال البراهمن: «يا ملكَ النّاغا، إنك تذهب بالتناوب لتجرّ عربةَ فيفاسفات (إله الشمس) ذات العجلة الواحدة. فإن كنت قد رأيت هناك أمرًا عجيبًا، فحقيقٌ بك أن تخبر به—فصِفه لي من فضلك».
ब्राह्मण उवाच
The verse foregrounds disciplined inquiry and responsible speech: one who has directly witnessed something extraordinary should recount it truthfully and clearly when asked, especially in a context of seeking knowledge about the cosmos and divine order.
A Brahmin addresses the Nāgarāja, noting that he takes turns drawing the Sun-god Vivasvat’s single-wheeled chariot, and requests him to describe any marvels he has observed in that celestial sphere.