Shloka 10
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
अदत्तस्यानुपादानं दानमध्ययनं तप: । अहिंसा सत्यमक्रोध इज्या धर्मस्य लक्षणम्,“बिना दी हुई वस्तुको न लेना, दान, अध्ययन और तपमें तत्पर रहना, किसी भी प्राणीकी हिंसा न करना, सत्य बोलना, क्रोध त्याग देना और यज्ञ करना--ये सब धर्मके लक्षण हैं
adattasyānupādānaṁ dānam adhyayanaṁ tapaḥ | ahiṁsā satyam akrodha ijyā dharmasya lakṣaṇam ||
قال فياسا: «ألا يأخذ المرء ما لم يُعطَ له، وأن يتصدّق، ويُلازم الدراسة والزهد، ويمتنع عن إيذاء أي كائن حي، ويقول الحق، ويترك الغضب، ويقيم اليَجْنَة (القربان الطقسي)—فهذه هي العلامات التي يُعرَف بها الدارما.»
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma is identified through concrete disciplines: do not appropriate what is not given, practice generosity, cultivate learning and austerity, uphold non-violence and truth, restrain anger, and maintain reverent sacrificial worship. Together these form a practical ethical profile of righteous living.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Vyāsa enumerates defining characteristics (lakṣaṇas) of dharma, presenting a concise list of virtues and practices meant to guide conduct after the devastation of war.