Shloka 46
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
शकक््यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् । आस्तिके श्रद्धधाने च विधिरेष विधीयते,शास्त्रोक्त विधिसे प्रायश्चित्त करके सारा पाप दूर किया जा सकता है। परंतु यह विधि आस्तिक और श्रद्धालु पुरुषके लिये ही कही गयी है
śakyate vidhinā pāpaṁ yathoktena vyapohitum | āstike śraddadhāne ca vidhireṣa vidhīyate ||
قال فياسا: يمكن إزالة الخطيئة بالإجراء المقرّر كما هو مبيَّن في الشاسترا. غير أنّ هذه القاعدة إنما وُضعت لمن كان مؤمنًا (āstika) ويعمل بإيمانٍ راسخ؛ فمثل هذا وحده هو المؤهَّل حقًّا لطريقة الكفّارة الكتابية.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Scriptural expiation can remove sin, but it is effective and applicable only for a believer who performs it with genuine faith; inner assent and trust are treated as prerequisites for the prescribed remedy.
In Vyāsa’s instruction within Śānti Parva’s dharma-discourse, he clarifies the conditions under which prāyaścitta (atonement) works: the method is as taught in śāstra, yet it is intended for the āstika and the śraddadhāna—those who accept and faithfully follow the injunctions.