Shloka 73
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
स्तुत्वा मां शिपिविष्ठेति यास्क ऋषिरुदार धी: । मत्प्रसादादधो नष्ट निरुक्तमभिजग्मिवान्,उदारचेता यास्क मुनिने शिपिविष्ट नामसे मेरी स्तुति करके मेरी ही कृपासे पाताललोकमें नष्ट हुए निरुक्तशास्त्रको पुनः प्राप्त किया था
stutvā māṃ śipiviṣṭheti yāska ṛṣir udāradhīḥ | matprasādād adho naṣṭaṃ niruktam abhijagmivān ||
ياسكا، ذلك الرائي النبيل الهمة، أثنى عليّ بلقب «شِپِڤِشْطَه» (Śipiviṣṭa). وبفضلي استعاد «نيرُكْتَه» (Nirukta)—وقد كان قد ضاع في العوالم السفلى—وأعاد ذلك العلم المقدّس إلى العالم من جديد.
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
Reverent praise offered with sincerity and right intention can attract divine favor, and that grace can restore what is lost—especially sacred knowledge—so it may benefit the world.
Indra recalls an example: the sage Yāska praised him as “Śipiviṣṭa,” and through Indra’s favor Yāska recovered the Nirukta-śāstra that had been lost in the lower regions (pātāla) and brought it back.