Shloka 20
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
वेदपुराणेतिहासप्रामाण्यान्नारायणमुखोद्गता: सर्वात्मान: सर्वकर्तार: सर्वभावाश्न ब्राह्मणाश्व,वेद, पुराण और इतिहासके प्रमाणसे यह सिद्ध है कि ब्राह्मणोंकी उत्पत्ति भगवान् नारायणके मुखसे हुई है; अतः वे ब्राह्मण सर्वात्मा, सर्वकर्ता और सर्वभावस्वरूप हैं
arjuna uvāca | vedapurāṇetihāsaprāmāṇyān nārāyaṇamukhodgatāḥ sarvātmānaḥ sarvakartāraḥ sarvabhāvasvarūpā brāhmaṇāḥ ||
قال أرجونا: استنادًا إلى سُلطة الفيدات والپورانات والإتيهاسات، قد تقرّر أن البراهمة قد انبثقوا من فم نارايانا. لذلك ينبغي أن يُنظر إليهم بوصفهم تجلّي الذات الكونية، ووكلاء الفعل المقدّس، وممثّلين لمجموع الصفات المباركة—جديرين بالتبجيل وبالتحفّظ الأخلاقي في معاملة الناس لهم.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse grounds the special reverence due to Brāhmaṇas in scriptural authority (Veda–Purāṇa–Itihāsa), presenting them as arising from Nārāyaṇa’s mouth—symbolizing their role as bearers of sacred speech, learning, and ritual—and thus as ethically protected and honored within dharma.
In the didactic setting of Śānti Parva, Arjuna speaks to affirm a dharma-based view of Brāhmaṇas, citing recognized scriptural sources to justify their exalted status and the moral obligations others have toward them.