Shloka 20
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
अहं चतुर्थ: शिष्यो वै पञ्चमश्न शुकः स्मृत: । सुमन्तु, जैमिनि, दृढ़तापूर्वक उत्तम व्रतका पालन करनेवाले पैल--इन तीनके सिवा व्यासजीका चौथा शिष्य मैं ही हूँ और पाँचवें शिष्य उनके पुत्र शुकदेव माने गये हैं ।। १९३ || एतान् समागतान् सर्वान् पञ्च शिष्यान् दमान्वितान्
ahaṃ caturthaḥ śiṣyo vai pañcamaś ca śukaḥ smṛtaḥ | sumantuḥ jaiminiḥ pailaś ca—ete trayo vinā—vyāsasya caturthaśiṣyo 'ham eva, pañcamaśiṣyaḥ punar asya putraḥ śukadevaḥ manyate || etān samāgatān sarvān pañca śiṣyān damānvitān ||
قال فايشَمبايانا: «أُذكَرُ بوصفِي التلميذَ الرابع، ويُذكَرُ شُوكا بوصفه الخامس. فعدا أولئك الثلاثة—سومنتو وجايمِني وبايلا، الثابتين على حفظ النذور العليا—فإنني وحدي تلميذُ فياسا الرابع، وابنه شُوكاديفا يُعَدُّ التلميذَ الخامس». ثم تحدّث عن أولئك التلاميذ الخمسة جميعًا وقد اجتمعوا، وهم متحلّون بضبط النفس.
वैशम्पायन उवाच