Shloka 130
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
स सहस्ारार्चिषं देवं प्रविशेन्नात्र संशय: । जो मनुष्य प्रतिदिन इसका पाठ करेगा और जो इसे सदा सुनेगा, वह भगवानके प्रति अनन्यभावको प्राप्त होकर उनके अनन्य भक्तोंमें एकाग्रचित्तसे अनुरक्त हो श्वेत नामक महाद्वीपमें पहुँच जायगा और वह मनुष्य चन्द्रमाके समान कान्तिमान् रूप धारण करके उन सहस्रों किरणोंवाले भगवान् नारायणदेवमें प्रवेश करेगा, इसमें संशय नहीं है | १२८-१२९ * मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छुत्वेमामादित: कथाम्
sa sahasrārcīṣaṃ devaṃ praviśen nātra saṃśayaḥ | yo manuṣyaḥ pratidinam asyāḥ kathāyāḥ pāṭhaṃ kariṣyati yaś ca enāṃ sadā śroṣyati sa bhagavati ananyabhāvaṃ prāpya tad-ananya-bhakteṣu ekāgracittena anuraktaḥ śveta-nāmakaṃ mahādvīpaṃ prāpsyati | sa ca manuṣyaḥ candramā iva kāntimān rūpaṃ dhārayitvā teṣu sahasra-kiraṇeṣu bhagavati nārāyaṇa-deve praviśati, atra saṃśayo na vidyate | mucyed ārtaḥ tathā rogāc chrutvemām āditaḥ kathām ||
قال بهيشما: «سيدخل في الربّ الإلهي ذي الألف شعاع—ولا شكّ في ذلك. مَن يتلو هذه الرواية كلَّ يوم، ومَن يداوم على سماعها، ينال إخلاصًا لا يلتفت لغير الله؛ وبقلبٍ واحدٍ متعلّقٍ بين عبّاده ذوي الهمّة الواحدة، يبلغ القارّة العظمى المسماة شفيتا. ثمّ إذ يتّخذ هيئةً متلألئة كالقمر، يدخل في الربّ نارايانا ذي الألف شعاع—ولا ريب في الأمر. ومن كان مُبتلى يُعتَق من بلائه، وكذلك من المرض، بسماع هذه الحكاية المقدّسة العتيقة.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-minded devotion to Nārāyaṇa is cultivated through daily recitation and continual listening to sacred discourse; such bhakti leads to exalted attainment—reaching Śvetadvīpa and ‘entering’ the radiant Lord—while also bringing relief from distress and illness.
Bhīṣma, instructing on dharma and spiritual practice in the Śānti Parva, praises the fruit of a particular ancient sacred account: those who recite or hear it regularly become exclusively devoted to God, attain a luminous state, reach Śvetadvīpa, and ultimately unite with Nārāyaṇa.