Shloka 65
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
महीतलादू गत: स्थान ब्रह्मण: समनन्तरम् । परां गतिमनुप्राप्त इति नैप्लेकमज्जसा,नृपश्रेष्ठी सदा धर्मपर अनुराग रखनेवाले सत्यधर्मपरायण राजा उपरिचर भूमिके भीतर प्रवेश करके भी निरन्तर नारायण-मन्त्रका जप करते हुए भी उन्हींकी आराधनामें तत्पर रहते थे। अतः उन्हींकी कृपासे वे पुन: ऊपरको उठे और भूतलसे ब्रह्मलोकमें जाकर उन्होंने परम गति प्राप्त कर ली। अनायास ही उन्हें निष्ठावानोंकी यह उत्तम गति प्राप्त हो गयी
mahītalād ū gataḥ sthānaṁ brahmaṇaḥ samanantaram | parāṁ gatim anuprāpta iti naiplekam ajjasā ||
قال الإله: «لمّا فارق سطحَ الأرض بلغَ من فوره مقامَ براهما؛ وهكذا نال الغايةَ العظمى—نايپليكا—من غير كُلْفة.» وفي سياق الحكاية، كان الملكُ الصالح أوباريتشارا ثابتَ المحبة للدارما، لا يفتر عن العبادة بترديد مانترا نارايانا، حتى وهو داخلٌ في جوف الأرض؛ فبرحمةٍ إلهية رُفع ثانيةً، ومضى من عالم البشر إلى برهمالوك (عالم براهما)، فحاز أسمى منزلةٍ موعودةٍ لأهل الثبات والإخلاص.
देव उवाच
Educational Q&A
Steadfast dharma and unwavering devotion—sustained even under adverse or constricted conditions—lead to the highest destiny, and divine grace can elevate the devoted beyond apparent downfall.
The speaker (Deva) describes a devotee-king who, though having entered beneath the earth, continues worship and mantra-japa; by the Lord’s favor he is raised up, reaches Brahmā’s realm (Brahmaloka), and attains the supreme state called Naipleka.