Shloka 403
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
कृताञ्जलिपुटा हृष्टा नम इत्येव वादिन: । “तदनन्तर वहाँके निवासी पुरुष बड़ी प्रसन्नताके साथ दोनों हाथ जोड़े “नमो नमः: कहते हुए एक ही साथ तीव्र गतिसे उस तेजकी ओर दौड़े
kṛtāñjalipuṭā hṛṣṭā nama ityeva vādinaḥ |
قال بهيشما: «ثم إن أهل تلك الديار، وقد امتلأت قلوبهم فرحًا، ضمّوا أكفّهم بخشوع، ولم يفتأوا يرددون “نَمَهْ” (“تحيةً وسجودًا”). وفي اندفاعةٍ واحدة، أسرعوا جميعًا نحو ذلك البهاء المشعّ—صورةً لعبادةٍ عفوية وتواضعٍ جماعي أمام قوةٍ تُرى إلهيةً وميمونة».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical posture of humility and reverence: when confronted with perceived sacred brilliance or higher power, people respond not with pride or fear but with joyful submission, expressed through añjali (folded hands) and repeated salutations.
The residents, delighted, fold their hands and repeatedly say “namaḥ,” then collectively rush with great speed toward a radiant presence (tejas), suggesting a sudden communal movement toward an auspicious or divine manifestation.