Shloka 8
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीप: श्वेत: स नाम्ना प्रथितो विशाल:,क्षीरसागरके उत्तरभागमें जो श्वेत नामसे प्रसिद्ध विशाल द्वीप है, वह उनके सामने प्रकट हो गया। विद्वानोंने उस द्वीपको मेरुपर्वतसे बत्तीस हजार योजन ऊँचा बताया है। वहाँके निवासी इन्द्रियोंसे रहित, निराहार तथा चेष्टारहित एवं ज्ञानसम्पन्न होते हैं। उनके अंगोंसे उत्तम सुगन्ध निकलती रहती है
kṣīrodadher uttarato hi dvīpaḥ śvetaḥ sa nāmnā prathito viśālaḥ |
قال نارادا: «إلى الشمال من محيط اللبن تقع جزيرةٌ عظيمة الاتساع، مشهورة باسم شفيتا (Śveta). وقد بدت أمامهم. ويصفها العلماء بأنها ترتفع اثنين وثلاثين ألف يوجانا فوق جبل ميرو. ويُقال إن سكانها متحرّرون من عمل الحواس، لا يحتاجون إلى طعام، ولا يقومون بحركةٍ ظاهرة، ومع ذلك هم موهوبون بالمعرفة الحقّة؛ ومن أجسادهم يفوح على الدوام عطرٌ نبيل.»
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage elevates the ideal of inner realization over sensory life: the highest beings are portrayed as beyond sense-impulses, beyond dependence on food, and beyond restless activity, yet rich in knowledge and purity—symbolized by their natural fragrance.
Nārada describes a wondrous northern realm beyond the Ocean of Milk: the vast Śvetadvīpa, its extraordinary height relative to Meru, and the distinctive nature of its inhabitants—sense-transcending, self-sustained, motionless outwardly, and established in knowledge.