Shloka 2
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
नारद उवाच यदर्थमात्रप्रभवेण जन्म कृतं॑ त्वया धर्मगृहे चतुर्धा । तत् साध्यतां लोकहितार्थमद्य गच्छामि द्र॒ष्ठ प्रकृतिं तवाद्याम्,नारदजीने कहा--प्रभो! आप समस्त पदार्थोंकी उत्पत्तिके कारण हैं। आपने जिसके लिये धर्मके गृहमें चार स्वरूपोंमें अवतार धारण किया है उस प्रयोजनकी लोकहितके लिये सिद्धि कीजिये। अब मैं [(श्वेतद्वीपमें स्थित) आपके आदिविग्रहका दर्शन करने जाता हूँ
nārada uvāca | yad-artha-mātra-prabhaveṇa janma kṛtaṁ tvayā dharma-gṛhe caturdhā | tat sādhyatāṁ loka-hitārtham adya gacchāmi draṣṭuṁ prakṛtiṁ tavādyām |
قال ناردَ: «يا ربّ، أنتَ أصلُ ما تنشأ عنه الأشياءُ كلُّها. ولغايةٍ مخصوصةٍ اتخذتَ الميلادَ في بيتِ الدارما بأربعِ صور؛ فليتحقق ذلك المقصودُ اليومَ لخيرِ العوالم. وأنا الآن أمضي لأعاينَ صورتَكَ الأولى الأزليّة (في شْوِيتَدْوِيبا).»
नारद उवाच
Educational Q&A
Divine manifestation is presented as purposeful and ethically oriented: the Lord assumes forms not for display but to accomplish a specific aim—loka-hita, the welfare of all beings—grounding theology in moral responsibility.
Nārada addresses the Lord, reminding him of the intended purpose behind a fourfold manifestation in the ‘house of Dharma,’ urging its fulfillment for the world’s good, and then declares his departure to Śvetadvīpa to behold the Lord’s primordial form.